Οι μεγάλοι λένε συχνά: «Είναι πολύ μικρά· δεν καταλαβαίνουν τίποτα».
Κι όμως, τα μωρά δείχνουν μια βαθιά περιέργεια για τα βιβλία πολύ πριν μιλήσουν: τα μυρίζουν, τα δαγκώνουν, τα ξεφυλλίζουν, αγγίζουν τις εικόνες, ακούν με προσοχή τις πρώτες ιστορίες.
Πέρα από τη φροντίδα του σώματος, τα μωρά έχουν ανάγκη και από τροφή για τη φαντασία τους. Μέσα από τις εικόνες και τις αφηγήσεις αρχίζει να ανοίγεται ο δρόμος προς τη γλώσσα, τη σκέψη και τον κόσμο των λέξεων.
Κόντρα στο ρεύμα που θεωρεί τα βιβλία απλώς και μόνο πρώιμα σχολικά διδακτικά εγχειρίδια, η Μαρί Μπονναφέ υπερασπίζεται τη χαρά της «ανάγνωσης για το τίποτα»: της ελεύθερης ανάγνωσης χωρίς στόχους και σκοπό, που γεννιέται απλώς από την απόλαυση της ιστορίας. Γιατί εκεί, στις πρώτες κοινές στιγμές γύρω από ένα βιβλίο, γεννιέται κάτι πολύ περισσότερο από μια συνήθεια. Γεννιέται μια βαθιά πολιτισμική σχέση με τον γραπτό λόγο.